سال میمون

دیشب کنج خانه ای که همه ی این سال را پناهگاهم بوده تمام نه ماه گذشته را دود کردم

همین امسال که فقط بهارش برایم بود و بقیه اش را گذراندیم با سختی و استرس و اما...

نمی شود گفت بد چرا که هر روز ، روز خداست و همه خیر اوست و همه اوست...

امسال مثل هیچ سال دیگری نبود و شاید هیچوقت اینهمه کم خیر نباشد

و می دانم من هیچوقت و هیچ سالی اینهمه تحمل نخواهم نداشت...

بیشتر از اینکه استرس داشتم و سرم تو درس و کتاب ، مقاومتم هم مثال زدنی بود

هیچوقت اینهمه تحمل نداشتم که روی برنامه درس بخونم....

فک کنم تنها خوبی سال 95 هم همین بود که حداقل مطمئنم تمام تلاش خودمو کردم

تو این سال کمتر نوشتم و بیشتر خواندم سعی کردم بیشتر گوش دهم و کمتر حرف بزنم

که البته نه حرف زدم و نه زیاد گوش دادم...

نمیدانم فردا ظهر که می خواهد سال نو شود چه فرقی در حال شانس و تقدیر من خواهد کرد

ولی حتی یک تلقین می تواند یک سال تو را از شانس و تقدیر بد در امان بدارد

بیشتر از سالی که می آید به فکر سالی هستم که گذشت و گذشت

تا اینکه برسد به امشب شب آخر این سالی که بیشتر زمستانی بودم...

معبود یکتا گناهان این سالمان را دفن در تاریکی شبهایش کند

و ثمره ی زحمتمان را روشنی بخش فردایمان قرار بدهد....