شب و تنهایی

آسمان پر ستاره و مهتابی

چراغ خانه مان اما مصنوعی روشن است

قفسی یادگار از دو مرغ عشق به یغما رفته

اما دلتنگم می کند در این بمباران ستاره ها

سپری از احساس روی سرم دل روشنی می دهد

تازه سربازی امیدوار تمرین آزادی می کند

کهنه سرداری قبرش کمی بالاتر بدون گل جمعه می شود

به دل نا آرامم بگویید شب است

گرچه مهتابی و خوشرنگ است باز شب است

بشیند و تماشا کند که به روالش خورشید رنگ بگیرد

صد نه هزاران سال پیش بگردد و آتش بگیرد به جز محبت هرچه هست

بگذار مدرنیته بمیرد تا سنگ باشد و آهن..

من باشم و معبود یکتا الله و الله و الله