کسی در من

کسی در من تو را می خواهد

کسی در من به این میله ها عادت نکرده

کسی در من انگارمیل به پرواز دارد هنوز...

کسی در من هست ک زنده است نفس می کشد...

کسی در من می خواهد خودم باشد می خواهد امید باشد....

در شوک آمدن پاییزی بی هم قدم یخ زده پاهایم

چشمهایم از نگاه به انتهای کوچه ای که تو هستی و رد نمیشوی

و از نور چراغی ک خسته بودن دل تاریکم را به رخم می کشد ، سو ندارد

کسی در من هست ک میخواهد همه درد ها را انکار کند می خواهد باران باشد...

ب درد مرد بودن هدیه الهی احساس را ترور کردم...

کسی در من هست ک به زنده بودنش ایمان دارد...

سالها گذشت و هنوز برایم شب ، شب است و روز هم شب

کسی در من هست ک به طلوع ایمان دارد...

جنگ درونم پایان ندارد ، نه سیاه و نه سفید آرام ندارد...

من به این دوگانگی عادت دارم...

کسی در من هست ک فقط به فردا باور دارد...